12 November 2011

Welkom Sinterklaasje!

Ik ging vroeger ieder jaar naar de 'echte' intocht van Sinterklaas. Soms stond ik samen met mijn broertjes en ouders al een halfuur te wachten in de kou, met handschoenen en mutsen en alles erop en eraan. Dan was ik aan het klagen; 'Wanneer komt hij nou?' en 'Ik heb het koud!'. Maar zodra de Sint langs kwam, was ik al mijn zorgen weer vergeten. Want ja, het is toch een magisch moment als zo'n statige oude man op een prachtige witte schimmel aankomt met een prachtig pak en een staf. Hij zwaait naar iedereen, maar hij kan natuurlijk niet naar iedereen persoonlijk toekomen. Daarom was ik helemaal in de wolken toen de goedheiligman naar me zwaaide, me aankeek en lachte! ik dacht: Yes! Ik sta bij de brave kindertjes in het grote boek van Sinterklaas!
En dan de pieten! Die vrolijke optocht van honderden pieten in gekleurde pakken met cadeautjes en ballonnen. Pieten die kunstjes doen en op stelten lopen, die pepernoten het publiek ingooien. Ik heb de Hoofdpiet een hand gegeven en ik maakte ieder jaar een tekening voor Sinterklaas die dan door de pieten werd meegenomen om aan de Sint te geven.

Binnen een minuut of 5 is de parade alweer langs en moet je naar de volgende plek rennen om het nog een keer te zien, en nog eens en nog eens! Want ja, als klein meisje kan je er natuurlijk geen genoeg van krijgen.


Nu kijk ik de intocht nog ieder jaar op televisie. Al die schattige kindjes die wachten op een knikje van de Sint of een hand van een piet.

ik snap niet dat mensen geen Sinterklaas vieren. Dat ze kerst leuker vinden. Ik snap niet waarom je voor één van de twee zou kiezen, terwijl het allebei toch een heel ander feest is. Sinterklaas draait vooral om kinderen en cadeautjes. Kerst is meer voor gezelligheid en met de familie.
Ik vier het gewoon allebei!
En jullie?
Liefs,
Charlotte

ik naar Sinterklaas

No comments:

Post a Comment

Bedankt voor je reactie, ik ben er superblij mee!